Copyright 1998-2010 Tweakers.net Thu, 18 Mar 2010 06:29:37 GMT Thu, 18 Mar 2010 06:29:37 GMT http://tweakers.net/reviews/76 Tweakblogs.net is de weblog service van Tweakers.net, de grootste hardwaresite en techcommunity van Nederland. http://tweakblogs.net/ http://tweakimg.net/g/if/logo.gif 60 60 Tweakblogs.net nl-nl http://mobyrick.tweakblogs.net frontpage@tweakers.net http://mobyrick.tweakblogs.net/blog/2635/schaarsgeklede-dames-(quasi-nsfw).html Als test voor mijzelf, is dit een post met een suggestieve titel. Ook nog een NSFW in de titel om de test compleet te maken. Natuurlijk moet ik dan ook wel geven waarvoor jullie klikken en daarom volgen er nu ook wat foto's. Hmm die laatste, ik weet het niet. Zo en nu maar afwachten hoeveel views ik krijg. Ik beloof trouwens dat ik nooit meer zoiets doe, voortaan zal er meer tekst zijn en niet van dit soort onzinnige dingen. Mobyrick 7 http://mobyrick.tweakblogs.net/blog/2635/schaarsgeklede-dames-(quasi-nsfw).html#reacties http://mobyrick.tweakblogs.net/blog/2635 Fri, 28 Aug 2009 12:08:28 GMT http://mobyrick.tweakblogs.net/blog/2631/fotos-van-een-botenkerkhof.html Dit enigszins oude artikel is eerder verschenen op Photofacts onder de titel: Fotografietrip naar een botenkerkhof In dit verhaal geen (p)review van een camera, handige software, fotografie gadgets of ander fotografie nieuws maar een andere kant van fotografie. De kant waar het uiteindelijk om draait, de kant waar je al het allemaal voor doet, de minstens zo belangrijke kant namelijk: de persoonlijke kant. In dit artikel zal ik beschrijven wat er in me omgaat voor, tijdens en na het nemen van foto's. Drie minuten voor de wekker word ik op zondag wakker. Het wordt goed weer voor het eerst in lange tijd en mijn nieuwe lens (Canon EF-S 10-22mm F/3.5-4.5 USM) is nog nooit buiten geweest. De Waarderpolder in Haarlem staat op het programma, een industrieterrein met vele mooie oude fabriekshallen. Fototas is al ingepakt en ik kan zo op de fiets stappen. Tegenwind met alleen de zwaarste versnelling die het doet. Als ik er bijna ben blijken de andere versnellingen van de fiets het wel te doen na even terugtrappen. Eenmaal aangekomen stal ik mijn fiets en begin rond te lopen met de camera om mijn nek. De oude gebouwen zijn mooi maar niet erg fotogeniek, veel nieuwbouw eromheen en de binnenkant is niet te bereiken, helemaal dichtgetimmerd om vandalen (en fotografen?) te weren. Na een aantal foto's besluit ik dan ook dat ik er mee stop. Op zoek naar een ander onderwerp. Achter mij staan wat mensen op een boot die aan de kade van het Spaarne ligt. Na even verder kijken blijken er meer boten te liggen die allemaal aan het vergaan zijn. Nieuw onderwerp! Ik stap op een boot en begin te schieten maar na 3 foto's komt er een security auto die stopt om me aan te spreken. Of ik toestemming heb gevraagd aan de eigenaar van deze boten. De boten liggen hier om door zijn bedrijf gesloopt te worden en zijn "verboden om te betreden". Na aanwijzingen van de vriendelijke meneer stap ik weer op de fiets (in een lichte versnelling) om toestemming te vragen. Na lang aanbellen geef ik het op, niet thuis. Dan blijf ik wel gewoon op de kade staan en neem ik alleen foto's van de buitenkant. Ik denk veel na over de composities en instellingen van mijn camera en neem uitgebreid de tijd voor elke foto. Eén voor één werk ik alle boten af. Soms maar één foto per boot, soms wel tien. Tussendoor wissel ik een keer van lens (Canon EF 50 F/1.8 II) maar voor de rest zijn het groothoekfoto's (of breedbeeldfoto's zoals mijn vriendin ze noemt). Na ongeveer vijftig foto's stop ik er mee, pak netjes mijn tas in en begin aan de comfortabele (want voor-de-wind) terugrit. Op de terugweg denk ik wat aan de film 300 en de geweldige visuele stijl die hierin wordt gebruikt. Een idee voor de nabewerking is geboren. Eenmaal thuis zet ik de computer aan en stop de geheugenkaart in de reader. Stuk. Geen lampje, helemaal niets.. Voor het eerst de camera met de computer verbinden met een USB-kabel blijkt de enige oplossing. Nu weet ik wel meteen een mooi cadeau voor mijn verjaardag bedenk ik nog snel voordat ik Adobe Lightroom opstart en begin met importeren. Als alle RAW files erop staan begin ik te spelen met wat instellingen. Meestal werk ik met presets, dit is een verzameling instellingen die je in één keer op een foto toepast. Deze presets zijn te downloaden maar je kan ze ook zelf maken in Lightroom. Als ik tevreden ben exporteer ik de foto's en zet ik ze op Flickr en Photobucket om ze aan de rest van de wereld te laten zien. Vergeet niet om de rest van de foto's te bekijken op mijn Flickr pagina, en dan wel in deze set want groter is in dit geval beter. Mobyrick 7 http://mobyrick.tweakblogs.net/blog/2631/fotos-van-een-botenkerkhof.html#reacties http://mobyrick.tweakblogs.net/blog/2631 Thu, 27 Aug 2009 14:43:39 GMT http://mobyrick.tweakblogs.net/blog/2482/gay-pride-2009-canal-parade.html Dit artikel is eerder verschenen op Photofacts onder de titel: Gay Pride 2009: Canal Parade Eén augustus was het weer zo ver, de Canal Parade, hoogtepunt van de Gay Pride, ging weer door de grachten van Amsterdam. Ik was er nog nooit heen geweest en het leek me leuk om dit evenement eens te bezoeken. Gewapend met camera en lens ging ik langs de kant staan. Tussen de 560.000 andere mensen was het aardig druk, maar wel gezellig. Om twee uur 's middags zou de parade starten. Tachtig boten met uitbundige en flamboyante mensen dus genoeg materiaal om te fotograferen lijkt me zo. Al snel was duidelijk dat mijn telelens op de camera moest. Vanaf de kant naar de gracht was toch echt wel een heel stuk om te overbruggen. Ik ben zelf geen fan van portretten gemaakt met een telelens. De foto wordt vaak erg plat en afstandelijk en ook de omgeving of context verdwijnt uit de foto. In dit geval was het echter noodzakelijk. Wij stonden langs de gracht ter hoogte van de Jordaan, waar om ongeveer kwart over twee de eerste boot langs kwam. Voor ons in het water lagen de boten twee rijen dik. Op deze boten waren ook allerlei mensen aan het kijken. De parade ging tussen deze vastliggende boten door. De mensen in de boten zaten er dus nog dichter op. Ik was dan ook wel erg blij toen opeens een eigenaar van één van de boten naar me toe kwam en aan me vroeg of ik geen foto’s vanaf zijn boot wilde maken. Waar zo’n grote telelens al niet goed voor is! Natuurlijk wou ik dat wel, en de groep met wie ik was, mocht ook gewoon op zijn boot komen. Nu stonden we lekker ruim, op ooghoogte met de parade en konden we zelfs zitten. Een ander voordeel is dat je met een witte telelens lekker opvalt tussen alle andere mensen die foto’s aan het maken zijn. Dit zorgt ervoor dat je af en toe contact hebt met de mensen in de parade, goed te zien aan de onderstaande foto. Mijn camera stond op ISO 100, gemiddelde lichtmeting en het diafragma op F2.8. Met dit grote diafragma kon ik de onderwerpen goed isoleren. Bijkomend voordeel is dat de sluitertijd lekker kort is en je dus geen bewogen foto’s krijgt. Een nadeel kan zijn dat de foto’s misschien minder scherp zijn maar daar heeft deze lens nauwelijks last van. Hier onder staat een voorbeeld van deze isolatie. Na een paar uur was het weer voorbij en gingen we op huis aan met ongeveer 600 foto's op het geheugenkaartje. Het was een zeer leuk evenement en ik denk dat ik volgend jaar ook zeker weer ga kijken. Via mijn flickr account zijn nog meer foto's te zien. Ik heb echter nog geen tijd gehad om ze te allemaal te bewerken en uit te zoeken, het is dus nog allemaal ruw materiaal. Al laatste nog een foto van een persoon op een boot die van boven tot onder bedekt was met schuim. Op de achtergrond is nog een dansende persoon te onderscheiden. Mobyrick 7 http://mobyrick.tweakblogs.net/blog/2482/gay-pride-2009-canal-parade.html#reacties http://mobyrick.tweakblogs.net/blog/2482 Tue, 11 Aug 2009 10:28:43 GMT http://mobyrick.tweakblogs.net/blog/2457/fotograferen-in-nieuw-zeeland.html Dit artikel is eerder verschenen op photofacts onder de titel fotograferen in Nieuw Zeeland In mijn vorige verhaal was al te lezen dat ik samen met mijn vriendin een reis naar Nieuw Zeeland gepland had. Inmiddels is deze reis jammer genoeg voorbij en zitten we weer in Nederland. Op fotografiegebied zijn er veel mooie dingen gebeurd, want als Nieuw Zeeland ergens in uit blinkt, is het wel in fotogenieke plaatjes, echt ongelooflijk! In dit verhaal wat omstandigheden, technisch prietpraat, persoonlijk overwegingen en natuurlijk foto’s van deze prachtige reis. Qua voorbereidingen vraagt Nieuw Zeeland niet veel, het is een zeer veilig land, heeft geen giftige insecten of andere enge beesten en je hoeft ook geen inentingen te halen. Wij hebben een bureau alles voor ons laten regelen, dat wil zeggen vliegticket en autohuur. Een tent zou zorgen voor een goedkoop dak boven ons hoofd, dus we konden gaan! Op de heenweg vlogen we met KLM naar Osaka in Japan, een reis van ongeveer tien uur. Voor 50 euro was extra beenruimte bij te boeken wat we ook maar gedaan hebben gezien mijn twee meter lengte. Daar aangekomen hadden we een overstap van zes uur voordat we met Air New Zealand in negen uur naar Auckland vlogen. Met een enorme jetlag gingen we de auto ophalen: onze reis was echt begonnen. Tijdens de reis over het Noorder- en Zuidereiland heb ik ongeveer 1200 foto’s genomen, alle geschoten in het RAW formaat van Canon. Om alle foto’s tussentijds veilig te stellen, had ik een externe 2.5” harde schijf mee, deze neemt weinig ruimte in en krijgt zijn voeding van een USB kabel. De USB kabel kan je ook gebruiken om de camera rechtstreeks aan een van de vele openbare computers aan te sluiten. Nadat de foto’s op de computer stonden werd een kopie gemaakt naar de externe harde schijf. Een tweede kopie werd op een USB stick gemaakt. Door dit vaak te herhalen had ik alle foto’s minimaal in tweevoud en sommige zelfs in drievoud. Uiteindelijk zijn de 12 GB aan foto's veilig thuis gekomen. Voor de nabewerking gebruik ik Adobe Lightroom. De nabewerkingen zijn minimaal gehouden, voor mijn doen dan natuurlijk. Over het algemeen heb ik de highlights verhoogd en meer zwart in de foto’s gestopt. Dit zorgt voor een zogenaamde S curve waardoor het dynamisch bereik maximaal wordt en ook het contrast lekker groot wordt. Verder zorgt het polarisatiefilter voor mooie luchten en contrasten, wat met nabewerking niet haalbaar is. Toen we op een gletsjer stonden, stond de witbalans even verkeerd waardoor de foto's extreem blauw werden. Door de temperatuur-instelling over te nemen van foto’s die wel goed waren was dit probleem snel opgelost. Als laatste heb ik natuurlijk uitsneden gemaakt en heel wat horizonnen recht getrokken. Uiteindelijk wil ik een boek maken om deze prachtige reis vast te leggen. Op de al eerder genoemde gletsjer is tijdens onze wandeling een tragisch ongeluk gebeurd. Twee toeristen waren de hekken over geklommen om foto’s te maken van de onderkant van de gletsjer. Aan de onderkant van de gletsjer brokkelen echter grote stukken ijs af door de hoge temperatuur en de geweldige druk van de rest van de gletsjer daarboven. Een stuk ijs van honderd ton is bovenop de twee toeristen gevallen waardoor ze op slag dood waren. Toen wij naar beneden liepen werd onze gids weg geroepen om als een van de eersten te assisteren. Het was een heel raar idee dat er mensen zijn overleden door de gletsjer waar jij dertig minuten daarvoor nog op gelopen hebt. En dat alles voor die ene foto. Een selectie van de foto's is te bekijken via mijn Flickr account. In de collectie staan 4 sets, de eerste twee gaan over landschappen, de derde serie bevat abstracte plaatjes met verschillende kleuren en vormen en de vierde serie gaat over flora en fauna in Nieuw Zeeland. De derde en vierde serie is met de Canon 70-200mm f/2.8 IS genomen, de eerste twee series met de Canon 10-22mm f/3.5-4.5. De conclusie is dat het echt een supermooie reis was, Nieuw Zeeland is een prachtig land. Ik zal het nooit meer vergeten. Mede dankzij de foto's natuurlijk, maar ook omdat het de plek is waar ik mijn vriendin ten huwelijk heb gevraagd. Haar antwoord zorgde ervoor dat het een onvergetelijke reis is geworden. Mobyrick 7 http://mobyrick.tweakblogs.net/blog/2457/fotograferen-in-nieuw-zeeland.html#reacties http://mobyrick.tweakblogs.net/blog/2457 Fri, 07 Aug 2009 10:40:01 GMT http://mobyrick.tweakblogs.net/blog/2318/onexposure-fotoverzamelplaats.html Dit artikel is op 13 mei 2008 verschenen op Photofacts onder de titel Onexposure; fotoverzamelplaats maar dan anders De website Onexposure.net is op het eerste gezicht een photocommunity net als flickr.com totdat je wat verder kijkt. Hier komen namelijk alleen de beste en meest getalenteerde fotografen ter wereld om hun allerbeste foto’s te tonen. Het doel van de website is om met behulp van de leden een showcase van foto’s voor kunstprojecten, klanten of exposities te maken of een portfolio op te bouwen van zeer hoge kwaliteit. De website is opgericht door Jacob Jovelou en Ralf Stelander, twee serieuze amateurfotografen die een online verzameling van alleen kwaliteitsfoto’s misten op internet. Natuurlijk zijn er genoeg plekken om je foto “te dumpen” maar daar krijg je meestal geen of slechte kritiek op je foto’s en ook de kwaliteit is niet constant. Onexposure doet dit anders. In plaats van elke foto te accepteren en te plaatsen wordt alles gescreend door meerdere mensen. Dit gaat als volgt: Je upload een foto waarna het wordt gescreend, eerst door een van de twee hoofd screeners, Jacob of Ralf en daarna door drie fotoscreeners. Als de foto extreem goed is wordt hij meteen geplaatst door een van de hoofdscreeners maar meestal kijken ze allemaal naar een foto. De foto kan ook als second opinion worden voorgelegd aan de leden waarna deze kunnen stemmen. De screeners hebben echter altijd het laatste woord. Zo wordt de zoektocht naar originaliteit, verhaal, stemming, esthetische en technische kwaliteit te allen tijde gewaarborgd. Lid worden is gratis en alle foto’s die je upload worden voorzien van kritiek dus slechter kan je er niet van worden. Om te voorkomen dat men honderden foto’s gaat uploaden hebben alle gebruikers zogenaamde “uploadslots”. Dit betekend dat er een maximum zit aan het aantal foto’s dat je kan uploaden per week. Voor veertig dollar per jaar wordt je een “bronzen” lid. Dit betekend dat je meer kan uploaden elke week en dat je kan doorgroeien naar “zilveren” en “gouden” lid. Als je dit bereikt krijg je bijvoorbeeld een eigen url. Er is zelfs een “platinum” lidmaatschap maar ik denk dat voor de meeste van ons dit erg moelijk te halen is. Uitdaging? Voor de voordelen van deze lidmaatschappen verwijs ik je graag naar de website. Via de site is het ook mogelijk om in contact te komen met de fotografen om bijvoorbeeld een print te bestellen. Op het moment van schrijven zijn er 1940 fotografen op de hele wereld die hier hun foto’s geplaatst hebben weten te krijgen dus exclusiviteit gegarandeerd. De sfeer is erg vriendelijk en de foto’s verschrikkelijk mooi. De site staat dan ook in mijn bookmarks en er gaan weinig dagen voorbij dat ik niet even kijk. Het grote nadeel is natuurlijk wel dat er maar vijf mensen zij die de foto’s beoordelen zodat de selectieprocedure wat oneerlijk over komt. Ook is het volgens mij onmogelijk om een foto gepubliceerd te krijgen zonder dat je flink hebt 'gefotoshopt', alles ziet er bewerkt uit en ook het aantal zwart/wit foto’s is erg hoog. Neemt niet weg dat het erg mooie foto’s zijn en ik kan iedereen dan ook aanraden om zijn aller- allermooiste foto eens op te sturen. Als het lukt laat het dan vooral even weten in de comments. Ik heb het geprobeerd met de volgende foto maar dat is niet gelukt. De foto is hier groter te vinden. Mobyrick 7 http://mobyrick.tweakblogs.net/blog/2318/onexposure-fotoverzamelplaats.html#reacties http://mobyrick.tweakblogs.net/blog/2318 Fri, 17 Jul 2009 12:17:27 GMT http://mobyrick.tweakblogs.net/blog/2135/jeff-buckley-halleluja.html De collega’s van een stukje verderop hebben de radio aan staan, Sky Radio. Tot mijn verbazing hoor ik daar een vertolking van halleluja naar het origineel van Leonard Cohen . Dit nummer is al vaker vertolkt, de uitvoering op Sky Radio was door Lisa, de winnares van X-Factor 2009 kom ik net achter. Ik vroeg me af hoe het mogelijk is om na de versie van Jeff Buckley nog een versie op te nemen die beter moet worden. Dit is vast niet de insteek geweest van Lisa en consorten maar toch… De vertolking van Jeff Buckley, van het enige album dat hij uit bracht, Grace, is zo ontzettend goed en hartverscheurend en emotioneel dat het wat mij betreft de definitieve versie mag worden. Nummer in de kast, niemand mag er meer aan komen. Vanaf de eerste seconde waarin je een diepe zucht hoort, de minimale begeleiding en de zeer mooie zang, alles klopt. Na de zucht duurt het nog een tijd voordat er daadwerkelijk gezongen wordt, zou dit nu nog mogelijk zijn? Ik denk dat het er meteen uit wordt geknipt eigenlijk. De zucht is voor mij echt een hoogtepunt in de muziek. Nu speelt het verhaal van Jeff Buckley ook wel mee, die is tragisch te noemen. Ik zal de historie hier niet opschrijven, die staat elders al beschreven en hoeft dus niet herhaald te worden. Er zijn voor mij meer hoogtepunten, Freddy Mercury die tijdens een concert zegt dat Queen echt niet uit elkaar gaat, echt niet, ja misschien als iemand van de band overlijdt, dan misschien. Dit zegt hij terwijl hij weet dat hij gaat sterven aan AIDS. Wat is jou mening, afblijven van Halleluja of niet, zonder Lisa tekort te doen natuurlijk. En wat is jou kippenvel moment in de muziek Mobyrick 7 http://mobyrick.tweakblogs.net/blog/2135/jeff-buckley-halleluja.html#reacties http://mobyrick.tweakblogs.net/blog/2135 Wed, 24 Jun 2009 11:50:26 GMT http://mobyrick.tweakblogs.net/blog/2050/boekrecensies-of-toch-maar-niet.html Ik vraag me af of iemand het interesseert wat mijn mening over een bepaald boek is. Ik heb het nog nooit gedaan, volgens mij kan ik het ook niet maar toch wil ik het wel doen. Tweakblogs lijkt een vreemde start om te beginnen met een boekrecensie want ja, het is en blijft toch een website waar de techniek enzo voorop staat. Aan de andere kant, de blogs zijn er niet alleen voor technische dingen natuurlijk. Je kan je schrijfsels ook op boekrecensies kwijt maar dat is misschien ook weer wat suf. Wat te doen, wel of niet. Het eerste, en misschien laatste boek wat ik dan zou bespreken is "De Da Vinci code". Nee grapje, daar is al genoeg over gezegd natuurlijk, alhoewel ik heb hier de geïllustreerde versie liggen en dat voegt wel weer wat toe natuurlijk. Nevermind. Nee, de eerste recensie wordt dan "Het lied van de loopgraven" van Sebastian Faulks, oorspronkelijk titel "Birdsong". Een ongelooflijk boek al zeg ik het zelf. Nogmaals: wel of niet, zeg het maar! Mobyrick 8 http://mobyrick.tweakblogs.net/blog/2050/boekrecensies-of-toch-maar-niet.html#reacties http://mobyrick.tweakblogs.net/blog/2050 Sat, 13 Jun 2009 16:02:25 GMT http://mobyrick.tweakblogs.net/blog/1955/canon-ef-70-200-f28l-is-usm.html Dit artikel is eerder verschenen op Photofacts: Aanschaf van de Canon 70-200 f/2.8 L IS Afgelopen zaterdag ben ik samen met mijn vriendin een dagje naar Amersfoort geweest. Beetje winkelen, beetje rondwandelen, je kent het wel. Mijn winterjas begon nu toch echt wel wat oud te worden dus we hebben een mooie nieuwe gekocht. Eenmaal thuis aangekomen zat er echter ook een Canon EF 70-200mm f/2.8L IS USM in de tas. Hoe dat zo is gekomen lees je hieronder (ik beloof dat het niet meer over koetjes en kalfjes gaat). Zo makkelijk als het verhaaltje hierboven is het natuurlijk niet gegaan. Een lens van deze orde vraagt wel even wat voorbereiding, uitzoekwerk en vooral sparen. Het idee van een telezoomlens speelde al langer maar onze vakantie naar Nieuw Zeeland midden december heeft het hele proces wat versneld. Vόόr deze aanschaf was ik in het bezit van: - Canon 400D - Canon 10-22mm f/3.5-4.5 USM - Canon 50mm f/1.8 - Canon 18-55mm f/3.5-5.6 (de kitlens, niet meer in gebruik) Bij de aanschaf van nieuwe lenzen vervangt men meestal eerst het standaardbereik, in mijn geval 17mm tot 55mm. Dit kan door de kitlens te vervangen met een beter exemplaar van Sigma, Tamron, of van Canon zelf. Ik koos echter voor een ander pad. Met de kitlens fotografeerde ik eigenlijk continu op 18mm, daarom koos ik voor de 10-22 waarvan ik geen spijt heb gehad. Het is echt een superlens, maar dingen isoleren, leuk spelen met scherptediepte en onderwerpen dichterbij halen is er niet bij. Een telelens zou een mooie aanvulling worden. Het daardoor ontstane gat tussen 22mm en 70mm wordt nu alleen opgevuld door de 50mm maar voor mij is dat totaal geen probleem. Keuzes Een telezoomlens dus, maar welke? Canon heeft vijf lenzen waar ik onderzoek naar heb gedaan. - Canon EF 70-300mm f/4-5.6 IS USM - Canon EF 70-200mm f/2.8 L USM - Canon EF 70-200mm f/2.8 L IS USM - Canon EF 70-200mm f/4.0 L USM - Canon EF 70-200mm f/4.0 L IS USM De Canon EF 70-300mm f/4-5.6 IS USM viel al snel af, de 100 extra millimeters vond ik niet interessant. Van het verlopend diafragma en de geringe lichtsterkte was ik ook niet kapot. De robuuste bouw en kwaliteit van de foto's van de zogenaamde "L" of "Luxury" lenzen trokken me over de streep en lieten de 70-300 voor wat het is. De overgebleven 4 lenzen zijn vergelijkbaar qua bouw en ook de kwaliteit van de foto's is zeer goed. Er zijn wel verschillen natuurlijk, maar voor mij was dat het verschil tussen extreem goed en heel erg goed. De f/2.8 lenzen wegen ongeveer twee keer zoveel en kosten ongeveer twee keer zo veel als de f/4 lenzen. Het eerste is voor mij geen bezwaar, ik ben twee meter groot, heb zeer grote handen en ik trek af en toe eens aan een gewicht in de sportschool. Het tweede is natuurlijk wel een serieuze belemmering. De lens moest stabilisatie hebben, dat was de eerste eis. Schieten op 200mm uit de hand is lastig, zeker als de lichtomstandigheden niet optimaal zijn. Met interne stabilisatie win je 3 tot 4 stops. Zodoende zijn er weer twee afgevallen. Als laatste de keuze tussen f/4 en f/2.8. Het scheelt 1 stop en ongeveer 550 euro. De f/4 versie heeft ongeveer 4 stops stabilisatie en de f/2.8 ongeveer 3 stops waardoor je met beide lenzen dezelfde hoeveelheid licht kan vangen. Waarom dan toch de f/2.8 versie? Voor mij heeft de stop winst van f/4 naar f/2.8 meer waarde dan de stop die ik win door de verbeterde stabilisatie van de f/4 versie. Een diafragma van f/2.8 zorgt ervoor dat je snel bewegende onderwerpen beter kan "bevriezen" omdat de sluitertijd lager wordt, interne stabilisatie doet dit niet. Handig met snel bewegende onderwerpen zoals sport bijvoorbeeld. Ook de bokeh, of de kwaliteit van de onscherpte van de uit focus zijnde voor- of achtergrond, is beter bij de 2.8 versie. De keuze was gemaakt, het werd de Canon 70-200 f/2.8 L USM IS. Ik hield mijzelf voor dat er geen betere lens is in dit bereik en dat dit waarschijnlijk een lens is waar je heel erg lang van kan genieten. Door dit in mijn achterhoofd te houden werd het afrekenen van de lens iets dragelijker. Eerste bevindingen Mijn eerste bevindingen zijn zeer positief. Mijn hand past makkelijk om de lens, een ideale manier om hem te vervoeren. Na een wandeling van drie uur voel ik mijn hand wel, maar het stoort niet. Ik had expres geen tas meegenomen. De ergonomie met mijn camera is ver te zoeken, de camera valt volledig weg bij de lens. Hier moet ik maar aan wennen, totdat er geld er is voor de 5D mark II (over 12 jaar of zo). De lens heeft hetzelfde USM autofocus systeem als mijn 10-22 en is zeer snel en accuraat. De interne stabilisatie werkt super, 200mm met een sluitertijd van 1/20 seconden is haalbaar. Leuk om te zien dat het beeld een beetje stroperig wordt als het aanspringt. De witte kleur aan de buitenkant van de lens is erg lelijk en opvallend. Als er een zwarte versie voor een kleine meerprijs bestond had ik dat zeker gedaan. De witte kleur zorgt voor een lagere temperatuur van de lens in de volle zon aldus Canon. Dit is natuurlijk wel zo maar een stukje marketing zal toch ook wel mee spelen. Nikon heeft vergelijkbare lenzen die wel gewoon zwart zijn, dus het kan wel. Het belangrijkste dan: de foto's. In één woord: ongelooflijk. In meer woorden: Op f/2.8 is deze lens al erg scherp en als je het diafragma verkleint naar f/4 wordt het nog beter. Kleuren zijn prachtig, bokeh is prachtig, alles is prachtig, echt ongelooflijk! 100% crop van een zwaan Luxeproblemen Het laatste wat ik wil aanstippen is het teveel aan licht. Op ISO 100 en f/2.8 met een normale zon had ik al het probleem dat de sluitertijd niet naar beneden kon met als gevolg een overbelichtte foto. In het geval van de 400D is dit 1/4000 seconde. Je hebt dus te maken met het luxeprobleem van teveel licht. Dit is natuurlijk makkelijk op te lossen door het diafragma te verkleinen of met enige nabewerking op de computer, maar dat wil je niet altijd. Dit 'probleem' is op te lossen door een grijsfilter of 'neutral density', filter te gebruiken. Dit is een filter dat ervoor zorgt dat alle golflengtes van het licht evenveel verminderd worden doorgelaten met als gevolg dat de sluitertijd langer wordt. Ook handig als je een waterval wilt fotograferen. Een diavoorstelling van foto’s gemaakt met deze lens is hier te vinden op Flickr. De foto’s zijn genomen in de Blijdorp dierentuin in Rotterdam. Het gaat om 28 foto's en duurt dus maar twee minuten Mobyrick 7 http://mobyrick.tweakblogs.net/blog/1955/canon-ef-70-200-f28l-is-usm.html#reacties http://mobyrick.tweakblogs.net/blog/1955 Thu, 04 Jun 2009 08:02:36 GMT http://mobyrick.tweakblogs.net/blog/1950/wereld-kussengevecht-dag.html Geen uitgebreid verhaal of inleiding deze keer, niet mijzelf voorstellen, meteen knallen en een artikel schrijven. Ik zal vaak artikelen plaatsten die ergens anders ook staan, normaal schrijf ik artikelen voor www.photofacts.nl en die komen nu ook hier beschikbaar. Vaak zal het dus gaan over fotografie. Nu al weer veel te veel geneuzel. Het is al weer een tijdje geleden, maar 4 april was de 'world pillow fight day'. Dit is een supergrappig evenement dat over de hele wereld gehouden wordt. Het doel is om je van je gekke kant te laten zien door terug te keren naar de dingen die je vroeger deed. De Nederlandse dag werd gehouden op de Dam in Amsterdam. Ik ging met een vriend heen, hij nam zijn kussen meer, ik nam de camera mee. Er waren wel wat regels natuurlijk, zo mocht je niet beginnen met slaan voor de sirene had geklonken (onmogelijk natuurlijk), moest het kussen zacht wezen, mocht je niet te hard slaan (ook onmogelijk) en geen mensen slaan zonder kussen, waaronder fotografen. Dat laatste klonk ook wel erg prettig maar in de praktijk heb ik toch wel wat klapjes opgelopen. Vooral de kledingregel was erg grappig, je moest iets geks aan doen. Er waren heel wat mensen die zich daar aan hielden. Een nadeel van van een opvallende verschijning is dat je meer aandacht krijgt en dus ook meer klappen. De onderstaande dame is een goed voorbeeld In het begin nam ik foto's met mijn telelens. Dit levert prachtige portretten op zonder dat je al te veel opvalt, je kan op afstand blijven staan. Na een tijdje begon het echter een beetje saai te worden dus besloot ik mijn groothoeklens er op te zetten. Eerst een stuk weglopen vόόr het wisselen want er vlogen veel veren rond die zich graag in het binnenste van mijn camera hadden willen nestelen. Met mijn groothoeklens ging ik gewoon in het gevecht staan, tussen alle actie in. Dit was echt veel leuker om te doen, je zit er bovenop en door de groothoek krijg je toch veel op je foto. Onderstaande foto is een goed voorbeeld. Wat vooral opviel is de geweldige sfeer die er was, jong en oud, gek en nog veel gekker, toeristen die voorbij liepen en met een soort geïmproviseerd kussen meededen. Ook waren er zeer veel nationaliteiten, een man in pak en een kussenterrorist. Het leukste om te zien was een man van meer dan twee meter die door een jongetje van ongeveer zes jaar werd geslagen met een stuk opgerold schuimrubber matras. De man viel zogenaamd schreeuwend ter aarde en toen hij daar lag begon het jongetje op zijn hardst te slaan. De man speelde het spel goed mee en hard schreeuwend vroeg hij om genade. Het jongetje kreeg het matras nauwelijks meer omhoog zo hard moest hij lachen. Ook de vele omhelzingen onderling tussen de mensen die elkaar helemaal niet kennen was erg mooi om te zien. Hieronder staat een goed voorbeeld. Al met al was dit een zeer leuk evenement en een goede manier om lekker dicht op mensen te zitten en te fotograferen. Eventueel zijn alle foto's (192 stuks) te bekijken via deze set in mijn Flickr account. Als je een chronologische diashow wilt zien van de kussenterrorist, de man van 2 meter, de vele mooie kostuums en de actie foto's moet je hier klikken. Als je iemand herkend, geef ze dan vooral een link of mail de foto door, voor dit doel heb ik ze expres in de hoogste resolutie neergezet. Dat is wel het minste dat ik kan doen natuurlijk voor deze geweldige uurtjes. Mobyrick 7 http://mobyrick.tweakblogs.net/blog/1950/wereld-kussengevecht-dag.html#reacties http://mobyrick.tweakblogs.net/blog/1950 Wed, 03 Jun 2009 06:39:02 GMT